تبلیغات
طلایه داران بصیرت - وضعیت امام سجاد علیه السلام در روز عاشورا و علت عدم شرکت ایشان در جنگ

از آن جا که دوران زندگانی ائمه اطهار را به دو بخش کلی می توان تقسیم کرد زندگی امام سجاد ـ علیه السلام ـ نیز به دو بخش کلی 1. دوران قبل از امامت و زعامت جامعه. 2. دوران امامت و رهبری ـ تقسیم می شود.
ـ وضعیت جسمانی امام سجاد در قیام عاشورای سال 61 هجری
ـ بیماری امام سجاد یک مصلحت الهی.[1]
عده ای آگاهانه یا نا آگاهانه امام سجاد ـ علیه السلام ـ را فردی بیمار و رنجور و ناتوان تلقی می کنند اما این خلاف واقعیت است، امام سجاد در کربلا مدت کوتاهی مریض بودند و پس از آن بهبود یافته و در حدود 35 سال از صحت کامل برخوردار بودند گذشته از این باید توجه داشت که امام ـ علیه السلام ـ جسماً مدت کوتاهی بیمار بودند اما روحاً هرگز بیمار نبوده اند و این سلامت روح است که هرگز از معصوم سلب نمی شود. بیماری جسم برای سایر ائمه بوده است که در طول تاریخ رخ داده است.
پیامد ها و محاسن بیماری امام ـ علیه السلام ـ :...
1. بیماری امام ـ علیه السلام ـ باعث شد وظیفه حضور در جهاد از وی سلب شود.
2. حفظ وجود مبارک امام ـ علیه السلام ـ همراه با حفظ مقام امامت ایشان.
3. مأوی و پناهگاهی برای اهل حرم امام حسین ـ علیه السلام ـ .
4. . مهمتر از همه رسانیدن پیام عاشورا به گوش سایر مردم و رسوا کردن جنایات یزید و اطرافیان همداستان او، امام سجاد ـ علیه السلام ـ توانست گذشته از رسانیدن پیام آزادی و جوانمردی جامعه شیعه که در معرض خطر نابودی می رفت حفظ کند و شاگردان متعددی همچون ابوحمزه ثمالی تربیت و پرورش دهد.
«ابن سعد» همچنین گزارش می دهد که: پس از کشته شدن حسین بن علی، شمر به سوی علی بن الحسین آمد و او بیمار بود و در بستر خوابیده بود. شمر گفت: این را بکشید. یکی از همرهان وی گفت: سبحان الله! آیا جوانی را که بیمار است و در جنگ هم شرکت نداشته، بکشیم؟
در این هنگام «عمر بن سعد» در رسید و گفت: با این زنان و این بیمار کاری نداشته باشید.[2]
امام سجاد ـ علیه السلام ـ فقط در کربلا بنابر مصلحت الهی مریض بودند.
ـ خطبه مشهور امام ـ علیه السلام ـ در کوفه و شام.[3]
حضرت بعد از حمد و ثنای خداوند فرمودند: ای مردم! هر که مرا می شناسد، می داند که من کیستم و هر کس مرا نمی شناسد خود را معرفی می کنم: أنا علی بن الحسین بن علی بن ابی طالب»
ـ من فرزند آن کسی هستم که حرمت او را شکستند و نعمت حیات او را گرفتند و اموال او را به غارت و یغما بردند و اهل بیتش را اسیر کردند.
ـ من پسر آن کسی هستم که او را کنار شط فرات بی آن که از او خونی طلب داشته باشند، به قتل رساندند، (معرفی امام ادامه دارد).
راوی می گوید: در این موقع از هر طرف صدای گریه بلند شد و بعضی به بعضی دیگر گفتند: «هلاک شدید در حالی که ندانستید.»
ـ خطبه امام ـ علیه السلام ـ در دارالاماره کوفه .
ـ سخنرانی و رسوا گری امام سجاد ـ علیه السلام ـ در شام.
ـ مأوی و ملجأ اسیران در خرابه شام.
وضعیت جسمانی امام سجاد از زبان امام حسین ـ علیهما السلام ـ :[4]
از کتب الدمعه الساکبه، ج4، ص 351.
معالی السبطین، ج2، ص 22.
ذریعه النجاه: ص 139.
ـ در روایت از امام حسین ـ علیه السلام ـ بیان شده که: (روز عاشورا) چون کار بر امام حسین ـ علیه السلام ـ سخت شد و تنهای تنها مانده، به خیمه فرزندش زین العابدین ـ علیه السلام ـ آمده، او را دید که بر روی پوست خشنی افتاده و زینب ـ سلام الله علیها ـ از او پرستاری می کند، زین العابدین ـ علیه السلام ـ چون امام ـ علیه السلام ـ را دید خواست برخیزد و نتوانست، به عمه خود گفت: مرا به سینه خود تکیه ده، این فرزند رسول خدا ـ علیه السلام ـ است که آمده، امام از حال او جویا شد و او خدا را سپاس گفت؛ سپس عرض کرد: پدر جان: امروز با این منافقان چه کردی؟ فرمود: فرزندم: شیطان بر ایشان چیره گشته و خدا را از یادشان برده است، جنگ میان ما و آنان چنان شعله ور شد که زمین از خون ما و ایشان به جوش آمد، امام سجاد ـ علیه السلام ـ از احوال یاران و اصحاب پرسیدند، امام حسین ـ علیه السلام ـ فرمودند: همه کشته و بر روی خاک اند. امام سجاد ـ علیه السلام ـ سخت گریست، سپس به عمه خود زینب فرمود: شمشیر و عصایی به من ده، امام ـ علیه السلام ـ فرمود: برای چه می خواهی؟ عرض کرد: تا بر عصا تکیه کنم و با شمشیر، از حریم فرزند رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله وسلم ـ پاس دارم که دیگر خیری در زندگی دنیا نیست.
امام ـ علیه السلام ـ او را باز داشته، به سینه چسبانید و فرمود: فرزندم، تو پاکترین ذریه و برترین عترت منی، تو جانشین من بر این کودکان و بانوانی، ایشان غریب و تنهایند که خواری و یتیمی و شماتت دشمنان و حوادث تلخ روزگار، آنان را فرا گرفته است. هرگاه فریادشان بلند شد آرامشان کن، هرگاه به هراس افتادند، مونسشان باش و با (مهربانی و) سخنان نرم خود، خاطرشان را آسوده ساز، زیرا آنان غیر از تو، مرد دیگری ندارند تا به او انس گیرند و غم و غصه هایشان را به او بگویند.
نتیجه:
بیماری امام سجاد ـ علیه السلام ـ بطور موقت در کربلا آنقدر سخت و حاد بوده که از هر نوع فعالیت جسمانی و فیزیکی از جمله حضور در میدان جنگ را از امام ـ علیه السلام ـ سلب نموده، این همان لطف بی کران الهی است که مکتب اسلام را زنده می نماید و منافقین را مثل گذشته مأیوس و نا امید می نماید ...
پس جای هیچ شک و شبهه ای نیست که بیماری امام ـ علیه السلام ـ به مصلحت و برای حفظ جان امام و حفظ امامت ایشان بوده.
معرفی کتاب جهت مطالعه بیشتر:
1. کتاب سیره پیشوایان (تاریخ زندگی امامان معصوم ـ علیهم السلام ـ ) تألیف مهدی پیشوایی، ناشر، موسسه امام صادق ـ علیه السلام ـ ، محل نشر، قم».
2. پیرامون زندگی امام سجاد ـ علیه السلام ـ ستارگان درخشان، جلد 6، (سرگذشت امام سجاد ـ علیه السلام ـ و مختار ثقفی)، مولف: محمد جواد نجفی، ناشر: کتابفروشی اسلامیه، تهران.
3. زندگانی علی بن الحسین دکتر جعفر شهیدی.
-------------------------------------------------
[1]. پیشوایی ـ مهدی ـ سیره پیشوایان (تاریخ زندگی امامان معصوم ـ علیهم السلام ـ ) نشر موسسه امام صادق ـ علیه السلام ـ ، چاپ هفتم، قم، 1377».
[2]. پیشوایی ـ مهدی ـ سیره پیشوایان ـ (تاریخ زندگی امامان معصوم ـ علیهم السلام ـ ) نشر: موسسه امام صادق ـ علیه السلام ـ چاپ هفتم ـ قم، 1377 ، به نقل از طبقات ابن سعد.
[3]. ابن طاووس ـ علی بن موسی، اللهوف علی قتلی الطفوف (فارسی)، مترجم عبدالرحیم عقیقی بخشایشی، چاپ 15، قم، 1385، نوید اسلام.
[4]. گروه حدیث پژوهشکده باقر العلوم ـ علیه السلام ـ ، شریفی ـ محمود و دیگران، فرهنگ جامع سخنان امام حسین ـ علیه السلام ـ ـ ترجمه موسوعه کلمات الامام الحسین ـ علیه السلام ـ ، چاپ 3، نشر معروف، قم، سال 385.




طبقه بندی: فرق ومذاهب،  مناسبتها، 
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : جمعه 8 آذر 1392 | توسط : علی محمدی